فناوری پرینت سه بعدی را می توان در جواهرات، کفش، طراحی صنعتی، معماری، مهندسی و ساخت و ساز (AEC)، خودروسازی، هوافضا، صنایع دندانپزشکی و پزشکی، آموزش، سیستم های اطلاعات جغرافیایی، مهندسی عمران و بسیاری از زمینه های دیگر به کار برد. اغلب در قالبسازی و طراحی صنعتی برای ایجاد مدلها یا تولید مستقیم برخی از محصولات استفاده میشود، که نشاندهنده محبوبیت روزافزون این فناوری است. 3چاپگرهای D همچنین میتوانند مواد غذایی را چاپ کنند، که نشاندهنده مسیر آینده برای توسعه چاپ سهبعدی است.
در فناوری هوافضا، مهندسان مرکز R&D چین جنرال الکتریک هنوز عمیقاً درگیر تحقیقات چاپ سه بعدی هستند. به تازگی، آنها با موفقیت یک جزء مهم برای موتور هواپیما را با استفاده از یک چاپگر سه بعدی "چاپ" کردند. در مقایسه با ساخت سنتی، این فناوری هزینه قطعه را 30 درصد کاهش می دهد و چرخه ساخت را تا 40 درصد کوتاه می کند. حتی قبل از اینکه بتوانند این موفقیت را جشن بگیرند، سفر جدیدی را آغاز کردند. چیزی که کمتر شناخته شده است این است که آنها به مدت ده سال مخفیانه فناوری چاپ سه بعدی را توسعه داده اند.
مهندسي به نام جيم اسميت نيز از فناوري پرينت سه بعدي براي ايجاد اولين كاياك چاپي{2}3بعدي جهان استفاده كرده است كه با موفقيت راه اندازي شده است.
ساخت این "کایاک" با استفاده از یک چاپگر سه بعدی-در مقیاس بزرگ، 42 روز طول کشید. طول آن 5 متر است و از 28 قطعه پلاستیک رنگی ABS که هر جزء توسط چاپگر سه بعدی ساخته شده و سپس به هم متصل شده است، مونتاژ شده است.
فرآیند تولید، در حالی که به ظاهر ساده به نظر میرسد، در واقع بسیار کار-فشار بود. از برنامهریزی اولیه تا تکمیل، اسمیت تقریباً شش سال طول کشید، با تنظیمات نهایی قبل از راهاندازی 40 روز دیگر. محصول نهایی دارای طول 5.08 متر، عرض 0.52 متر و وزن کل 29.29 کیلوگرم است که شامل 26.48 کیلوگرم ABS، 0.86 کیلوگرم قطعات رزوه ای برنجی و 2.068 کیلوگرم پیچ و مهره می باشد. کل هزینه فقط 500 دلار بود.
فناوری پرینت سه بعدی به طور فزاینده ای به بلوغ می رسد و در آینده این امکان وجود دارد که مردم از آن برای ساخت خانه ها، اتومبیل ها و حتی چیزهای بیشتری استفاده کنند.
در 22 ژوئن 2015، گزارش شد که شرکت دولتی-روستک دولتی- یک پهپاد نمونه اولیه را با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی تولید کرده است. با وزن 3.8 کیلوگرم و طول بال های آن 2.4 متر می توانست با سرعت 90 تا 100 کیلومتر بر ساعت پرواز کند و استقامت پروازی بین 1 تا 1.5 ساعت داشت.
ولادیمیر کوتاخوف، سخنگوی شرکت اظهار داشت که این شرکت طی دو ماه و نیم به جهش از مفهومی به نمونه اولیه دست یافت، با تولید واقعی تنها 31 ساعت و هزینه ساخت کمتر از 200000 روبل (تقریباً 3700 دلار).
در صنعت موسیقی، برای کشف کاربردهای بیشتر پرینترهای سه بعدی، Rickard Dahlstrand از چاپگر سه بعدی Lulzbot برای خلق آثار هنری منحصر به فرد استفاده کرد. در جشنواره هکر هنر استکهلم در سال 2013، چاپگر سه بعدی Lulzbot نه تنها لوگوی جشنواره را برای هنرمندان و هکرهای شرکت کننده چاپ کرد، بلکه به عنوان یک پروژه اجرایی، آثار موسیقی بصری را در حین پخش موسیقی کلاسیک چاپ کرد. چاپگر سه بعدی Lulzbot با استفاده از یک موتور پله ای که حرکت آن را با سرعت های مختلف کنترل می کند، موسیقی تجسمی را چاپ می کند. زیر و بمی صدا سرعت را تعیین می کند، بنابراین فرآیند چاپ را کنترل می کند. سه موتور نشان دهنده یک مسیر واحد هستند که هر کدام در یک الگوی منحصر به فرد حرکت می کنند. دو موتور حرکت محور Z را کنترل میکنند.
صنعت پزشکی
چاپ استخوان در آینده، جراحان ممکن است بتوانند از این تجهیزات چاپ برای چاپ استخوانهایی با اندازههای مختلف در{0}} سایت در حین جراحی برای استفاده بالینی استفاده کنند. این چاپگر سه بعدی شگفت انگیز قبلا ساخته شده است و مواد چاپی مورد استفاده برای جایگزینی استخوان های واقعی انسان تحت آزمایش های فشرده است.
در آزمایشات آزمایشگاهی، این ماده چاپ جایگزین استخوان نشان داده شده است که از رشد سلول های استخوانی انسان پشتیبانی می کند و اثربخشی آن در موش ها و خرگوش ها تأیید شده است. در سالهای آینده،-جایگزینهای استخوان چاپ شده با کیفیت بالاتر ممکن است به جراحان در ترمیم آسیبهای استخوانی، استفاده در کلینیکهای دندانپزشکی و حتی کمک به بهبود بیماران مبتلا به پوکی استخوان کمک کنند.
فناوری چاپ سه بعدی به سرعت به عنوان یک صنعت داغ جدید در حال ظهور است و تنوع محصولات سه بعدی-که می تواند چاپ کند به سرعت در حال افزایش است. برای چاپ مواد استخوانی، بوش و همکارانش از چاپگر سه بعدی ProMetal تجاری موجود برای آزمایش استفاده کردند. این چاپگر سه بعدی در اصل برای چاپ قطعات فلزی طراحی شده بود. گرانول های پلاستیکی را لایه به لایه روی یک بستر پودری اسپری می کند و ساختار را می سازد. هر لایه فقط نصف عرض موی انسان است.
ماده اصلی این داربست استخوانی فسفات کلسیم است که به آن سیلیکون و روی اضافه شده است تا استحکام آن را افزایش دهد. هنگامی که در بدن انسان کاشته می شود، به طور موقت از استخوان حمایت می کند و به رشد و تکامل سلول های استخوانی طبیعی کمک می کند و در نتیجه آسیب های قبلی را ترمیم می کند. سپس این ماده به طور طبیعی در بدن حل می شود.
دانشمندان چهار سال را صرف یافتن فرمول مناسب برای این ماده کردند که شامل رشتههای متعددی از جمله شیمی، علم مواد، زیستشناسی و علم فرآیند بود.
در صنعت آثار فرهنگی، محققان دانشگاه Drexel در ایالات متحده از اسکن سه بعدی فسیل ها و فناوری چاپ سه بعدی برای ایجاد مدل های سه بعدی مناسب برای تحقیق استفاده کردند. این مدلها نه تنها تمام ویژگیهای خارجی فسیلهای اصلی را حفظ کردند، بلکه برای مطالعه آسانتر نیز کوچک شدند.
موزهها اغلب از کپیهای پیچیده برای محافظت از آثار اصلی در برابر آسیبهای محیطی یا حوادث استفاده میکنند، در حالی که اجازه میدهند تأثیر هنر یا مصنوعات به مخاطبان بیشتری برسد. برای مثال، زمانی که نمایشگاه به ویرجینیا منتقل شد، موزه اسمیتسونیان از یک ماکت چاپ شده بزرگ سه بعدی- از مجسمه اصلی توماس جفرسون در جای خود استفاده کرد.
در زمینه معماری، مهندسان و طراحان از مدلهای معماری چاپشده سه بعدی- استقبال کردهاند. این روش سریع، کم هزینه، سازگار با محیط زیست و نتایج عالی است. این کاملا نیازهای طراح را برآورده می کند و در عین حال در مقادیر قابل توجهی از مواد صرفه جویی می کند.
اجلاس امنیت هسته ای لاهه از 24 تا 25 مارس 2014 در هلند برگزار شد و سران کشورهای مختلف در این اجلاس حضور داشتند و حتی برخی برای شرکت در گردهمایی ها و فعالیت های جالب وقت گذاشتند. به عنوان مثال، رئیس جمهور شی جین پینگ و همسرش پنگ لیوان در یک ضیافت دولتی به میزبانی پادشاه هلند شرکت کردند. در همین حال، اوباما، رئیس جمهور ایالات متحده، که در این اجلاس نیز شرکت می کرد، از سالن نمایشگاه چاپ سه بعدی DUS بازدید کرد و از بزرگترین ساختمان چاپ شده{7}}سه بعدی جهان بازدید کرد.
این نمایشگاه پرینت سه بعدی پتانسیل چاپ بزرگترین خانه چاپ سه بعدی-جهان را به نمایش گذاشت. این شرکت از یک چاپگر سه بعدی به نام KamerMaker استفاده کرد که 6 متر ارتفاع داشت و در یک کانتینر حمل و نقل دور ریخته شده قرار داشت. KamerMaker مشابه پرینترهای سه بعدی رومیزی عمل می کند و ترموپلاستیک را در لایه های پیوسته اکسترود می کند. همچنین می توان از آن برای چاپ اشیاء کوچکتر مانند چهارپایه استفاده کرد.
ساخت:
صنعت تولید همچنین به بسیاری از محصولات چاپ شده سه بعدی-نیاز دارد زیرا چاپ سه بعدی از نظر هزینه، سرعت و دقت بسیار برتر از تولید سنتی است. 3فناوری چاپ D برای تولید انبوه مناسب-است، بنابراین تولید میتواند از آن بهرهمند شود، حتی نگرانیهای مربوط به کنترل کیفیت را کاهش دهد.
به عنوان مثال، کارگاه چاپ مدل سه بعدی مایکروسافت به بخش های طراحی و تولید اجازه می دهد تا پس از مرحله طراحی اولیه، محصولات را بهتر اصلاح و بهبود بخشند. در صنعت خودرو، قطعات چاپ شده سه بعدی اغلب برای تست ایمنی و سایر وظایف استفاده میشوند و هزینهها را کاهش میدهند و بازده را افزایش میدهند.
چاپ ماشین
در 10 اکتبر 2014، اولین ماشین چاپ سه بعدی-جهان به واقعیت تبدیل شد. این ماشین پرینت سه بعدی-دو صندلی، به نام "استرادیواریوس" توسط یک شرکت خودروسازی محلی ساخته شده است. چرخه تولید آن 44 ساعت بوده و می تواند به حداکثر سرعت 80 کیلومتر در ساعت برسد. "استرادیواریوس" به طور کامل از فیبر کربن و پلاستیک با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی ساخته شده است. طبق گزارشها، تنها از 40 قطعه استفاده میکند و با برق کار میکند، شارژ آن 3.5 ساعت طول میکشد و برد آن تقریباً 100 کیلومتر است.
صنایع غذایی
در 22 مه 2013، ناسا Systems and Materials Research، یک شرکت مستقر در تگزاس- را برای سرمایه گذاری 1.25 میلیارد دلاری در توسعه چاپگرهای سه بعدی که قادر به ایجاد غذای "مغذی و خوشمزه" برای فضانوردان هستند، انتخاب کرد.
